Niepodległa – trochę historii #2

Na początku lutego 1918 roku Państwa Centralne (Niemcy, Austro-Węgry, Turcja i Bułgaria) podpisały traktat, w którym uznają Ukraińską Republikę Ludową – włączyły w jej obszar etnicznie polskie Chełmszczyznę i część Podlasia. W konsekwencji Polacy stanowczo zaprotestowali, zwracając ordery, organizując strajk urzędniczy. Luty 1918 roku stał się pierwszym momentem narodowej integracji.

W czerwcu tego roku została ogłoszona deklaracja wersalska (przez premierów Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch), która stwierdzała, że powstanie niepodległej Polski jest koniecznie, aby w Europie zapanował trwały pokój.

1 listopada 1918 roku wybucha wojna polsko-ukraińska i rozpoczyna się obrona Lwowa. Bierze w niej udział młodzież, zwana Orlętami. Ostatecznie wojna zakończyła się w lipcu 1919 roku, na korzyść Polski.

Do Warszawy powrócił Józef Piłsudski, wypuszczony z więzienia w Magdeburgu.  Powitali go przedstawiciele Rady Regencyjnej – tymczasowo powołanej we wrześniu 1917 r. przez władze austriackie i niemieckie.

11 listopada 1918 roku Rozejm w Compiègne kończy I wojnę światową, a Rada Regencyjna w ciągu trzech dni przekazuje pełnie władzy Józefowi Piłsudskiemu i rozwiązuje się. Państwa Ententy (Wielka Brytania, Francja i Rosja) za oficjalną reprezentację Polski uznają Komitet Narodowy Polski, na którego czele stał Roman Dmowski.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *